تا لبخند شود ....

amite — Thu, 14 Feb 2008 13:57:18 GMT

در چشم تو بند میشود آئینه

پیش تو بلند میشود آئینه

فهمیده که از تبار نوری آری

خورشید پسند میشود آئینه

amite — Thu, 06 Dec 2007 10:36:33 GMT

به قیصر قاف کلمات

ووقتی عشق آغاز تو باشد

و آیه فصلی از راز تو باشد

خجالت می کشم شعرم بیاید

پریشان گوی پرواز تو باشد

amite — Fri, 12 Oct 2007 13:27:29 GMT

ای دل ، دل من کجا ! بیا برگردیم

تاریک شده هوا بیا برگردیم

آن دوست که ادعای همرای داشت

رفته است بدون ما بیا برگردیم

amite — Tue, 21 Aug 2007 16:29:23 GMT

می گفت:

سرانجام همین جمله های عاشقانه کار دستتان میدهد

ومن

چقدر احمقانه باور نکردم

ومن

چقدر شعر سرودم و عاشق ...

و شعر چه صبور آغوشش همیشه باز است

دوستانی که می گویند نمی توانند برایم کامنت بگذارند با پست جدید امتحان کنند ببینیم چه میشود غالب را ه

amite — Sun, 03 Jun 2007 13:14:18 GMT

کجا دیدی تغزل زاده باشی؟

دلت را پای چشمی داده باشی

و صبحی تلخ برخیزی ببینی

که از چشم خودت افتاده باشی

این غزل به درخواست عزیز مهر گیا گذاشته شد

amite — Sun, 11 Mar 2007 15:28:18 GMT

بیا دوباره بخوانم برای چشمانت

به بال شعر ببندم دعای چشمانت

دلم اسیر نفسهای سرد طوفان است

کجا کناره بگیرد ؟ کجای چشمانت

بیا که سبر بماند همیشه چشمانم

به ریر سایه سبر همای چشمانت

و این تمام غرل های نارس خود را

بدون بهانه بریزم به پای چشمانت

تو را به جان ترکهای چشم بیمارم

بیا دوباره بخوانم برای چشمانت

amite — Tue, 06 Mar 2007 13:36:21 GMT

و آ سمان نواده چشمهای نباریده من است

که بر غروب

می گرید

و من برای همیشه بزرگ خواهم ماند

در این پست یک غزل به دوشتانی که غزل می پسندند هدیه می دهم

amite — Sun, 11 Feb 2007 07:34:18 GMT

· مگر میگذاری که هذیان من پا بگیرد واز چشم های تو قول غزل رابگیرد

· مگر دل چه کم دارد امشب که باید بماند سراغ تو را صبح فردا بگیرد

· تمام شکیبای ام را شکستم که شاید فقط لحظه ای گوشه چشم تو جا بگیرد

· خدارا هم از کوچه ما که می رفت دیدم که می آمد از چشمهای تو امضا بگیرد

· دلم کنج دیوانگی های خود می نشیند اگر می شود با خدای تو دعوا بگیرد

· چرا من ز هرم نگاهت نخندم نگریم نرقصم که آیینه از هوی من ها بگیرد

· فقط یک قدم ما نده... باشد نمی گویم اما دلم را که تب کرده تا بوی دریا بگیرد

· پریشان شکستم نشستم شکستم مگر میگذاری که هذیان من پا بگیرد

amite — Thu, 01 Feb 2007 11:58:34 GMT

هشدار داده بود

پیشترها

اتفاقی که باید ...

و اتفاق همین دیروز

شاید هم

پیشترها

شاید هم ....

و نگا هها

بعضی هامان تهدید خواندیم

بعضی هامان تحریک

و بعضی فراری محترمانه

و تلنگر

- هیچ جایگاهی برایش باز نکردیم –

بی برو برگرد

بریدیم و دوختیم و به قواره اتفاقی شهید اندازه باشد یا نه

به ما هیچ ربطی ندارد

amite — Thu, 25 Jan 2007 13:41:55 GMT

حال و روز عجیبی داشت بوی حادثه ای بزرگ می آمد پا یش را روی اولین پله نردبان گذاشته بود که فشار جمعیت تعادلش را بهم زد از لا به لای چشم های گیج و سرگردان نگاهی آشنا دستش را گرفت و یک دور کامل چرخاند بعد از اینکه زیر گوشش چیزی را مزه مزه کرد دخترک ناخواسته یک دور هم دور خودش رقصید و به طرف پستوی خانه دوید در عرض چشم بر هم زدنی بچگی هایش را از تنش در آورد و گذاشت توی بقچه و محکم گره زد آنقدر محکم که نکند به سرشان بزند از لا به لای بقچه سرک بکشند برای اینکه خیالش راحت باشد بقچه را گوشه همان پستوی قدیمی و نمناک چال کرد یک لحظه از خودش متنفر شد چه بی رحمانه بچگی هایش را زنده به گور کرده بود . چاره ای نداشت حکم را باید می گرفت .

سرش را بلند کرد حادثه بزرگ رخ داده بود زندگی روی دستها و شانه های لرزان دهکده از سینه کش قبرستان بالا می رفت . چهار ستون بدنش لرزید اما خیلی زود یادش آمد که آدم بزرگها نباید بلرزند خودش را جمع و جور کرد و از نگاه کنجکاو و سئوالی فاصله گرفت تازه داشت مزه سیب محکومیت را احساس می کرد دلش برای بچگی هایش تنگ شده بود اما نمی دانست آدم بزرگها حق دارند به بچگی ها فکر کنند یا نه ؟

کفتر خانگی شان داشت ضجه می زد شانه های لرزان از قبرستان برگشته بودند اما ....

شانه ها دیگر نمی لرزیدند کفتر خانگی ولی تب کرده بود و دخترک رقصیده در طوفان توی لباسهای بزرگتر از خودش چقدر مضحک بنظر می رسید