تا لبخند شود ....

{و مریم بود که روح القدس در صورت پرندهای نامریی خود را بر دامن او زده و مریم بود که کلمه الله را هم

چون شهابی از نور که دل آ سمان را در خویش می گیرد و به جان خویش فرو می کشد و از آن در

بستر پاک روح خویش می پرورد و با خون دل خویش طعامش می دهد و به آ تش ایمان خویش گرم

میدارد و به لقمه لقمه جان شیرین خویش غذایش می دهد و به قطره قطره دل گداختهاش شرابش می

نوشاند تا آ ن کلمه جان بگیرد و رشد کند و به جنبش در آید و فریاد بزند فضای قدسی درون مادر را .}